Kiedy ostatnio widziałeś Byrne?
Proszę chronologicznie, agencie.
Innymi słowy, zgubiłeś ją.
Porozmawiamy o tym w biurze.
-Ktoś cię widział? -To on.
To on, Nick. Mam dowód.
-Wolniej. Dowód na co? Gdzie? -U Radforda. Pisze dziennik.
-Narysował to, co widziałam. -Włamałaś się do domu Radforda?
Musiałam. Posłuchaj. Prowadzi dziennik.
Jest jeden wpis tuż po moim pojmaniu.
Nie mógł o tym wiedzieć.
Kazałem ci zostać w hotelu.
Narysował tam krwawiące oko.
-Ciągle. -Nie możesz...
-Nick, narysował to, co mam w głowie! -Emily!
Posłuchaj sama siebie!
Wiem, co widziałam.
Posłuchaj, wiem, że jest skorumpowany,
ale nie mamy dowodu, żadnego,
że trzymał cię w tym domku. Żadnego.
Jak wyjaśnisz krwawiące oko?
Nie wiem i przyjrzę się temu,
ale teraz muszę cię aresztować.
Bostońska policja wydała nakaz twojego aresztowania.
Nie. Potrzebuję więcej czasu.
Chcesz, żeby Flynn widział, jak cię aresztują?
Tego właśnie chcesz?
Powinnaś się z nim spotkać.
Potem musimy iść.
Hej.
Cześć.
Powiedziałam Maurze i Julianowi, że miałeś nagłe wezwanie w pracy.
Mieliśmy zjeść razem kolację.
Przepraszam. Całkiem zapomniałem.
Odwoziłem Emily, pracowaliśmy nad sprawą.
Pomyślałem, że może...
Może otulić Flynna.
Chciałam tylko sprawdzić, jak się czuje.
Po wstrząśnieniu mózgu.
Rozumiem, ale on śpi.
Możesz na niego spojrzeć.
Dziękuję.
Nadal jej wierzysz.
Po tym wszystkim, co widziałeś.
W wiadomościach mówią teraz,
że jest podejrzana o zabójstwo Harlowa.
Nie zabiła Harlowa, Alice.
Hej.
Nick, możemy wpaść do hotelu?
Muszę zabrać kilka rzeczy, zanim stawię się na posterunku.
Dopilnuj, żeby Flynn nie słuchał tego, co ludzie gadają.
Resztę rzeczy wyślę do twojego ojca.
-Wszystko w porządku? -Tak.
Emily?
Emily!
Zaufałem ci, a teraz wyszedłem na pieprzonego idiotę.
Powinienem cię oskarżyć o pomoc w ucieczce zbiegowi.
Nie było mnie przy niej tylko kilka minut.
Tak? Co miała na sobie, gdy widziałeś ją po raz ostatni?
Daj znać, jak sobie przypomnisz.
Zieloną kurtkę.
Czarną bluzę z kapturem, czarne spodnie.
Możesz dodać to do swojego listu gończego.
Po co?
Pewnie przebrała się już dwa razy.
Gdzie jesteś?
Przepraszam, Nick.
Nie mogłam dać się znowu zamknąć.
-Nie mogłam. -Emily, gdzie jesteś?
Nie mogę ci powiedzieć.
Musiałbyś mnie zamknąć.
Ucieczka sprawia, że wydajesz się winna jak diabli.
Jeśli wrócisz, pewnie moglibyśmy...
Nie!
Rozwiążę tę sprawę.
Jak, Emily?
Jak zamierzasz to zrobić?
Zobaczysz.
Nie trać wiary we mnie.
Dobrze?
Potrzebuję do tego baterii.
Proszę.
Gdzie byłaś?
Wiesz, że nie lubię czekać.
Tak.
Zrobiłam to celowo.
Mam dla ciebie niespodziankę.
-Tak? -Tak.
Tak?
Może pójdziesz na górę?
Zrobię nam coś do picia.
Odejdź!
Panie Byrne, tu detektyw Gibbs.
Panie Byrne.
Czego pan chce?
Może pan otworzyć?
Nie.
Szukam pana siostry.
Tu jej nie ma.
Gdzie jest?
Nie wiem.
Gdzieś w jakimś motelu.
W którym?
Nie podała mi szczegółów, jasne?
Ona...
Cieszę się, że się jej pozbyłem.
Proszę posłuchać.
Jeśli się do pana odezwie, proszę do mnie zadzwonić.
Nie odezwie się.
Proszę iść do jej ojca, to jemu ufa.
Powodzenia.
Dobrze zrobiłeś.
Uciekła.
Co takiego?
Nie rozumiem.
Zatrzymałem się na światłach.
Wyskoczyła i uciekła.
Nie mogłeś jej złapać?
Myślisz, że nie próbowałem?
Dlaczego się na mnie wściekasz?
Przepraszam.
Powinienem był nałożyć jej kajdanki.
Nie wiem, dlaczego myślałem, że mogę jej ufać.
To było głupie.
Naprawdę głupie.
Nie ma już Emily Byrne, którą znamy.
To straszne.
Ale cokolwiek przydarzyło się jej przez te lata, zmieniło ją.
Jest agresywna.
Niebezpieczna.
To główna podejrzana w dwóch zabójstwach.
Najlepsze, co możemy dla niej zrobić, to ją zatrzymać.
Tak, aby była bezpieczna.
Oddaję głos detektywowi Gibbsowi.
Prowadzi tę sprawę dla bostońskiej policji.
Tak.
O co chodzi?
Co ci wczoraj powiedziałem?
Drzwi.
Dałem ci szansę, żebyś otworzył oczy, Nick,
a ty tego nie zrobiłeś.
Mówiłem, że z tobą pogrywa i miałem rację.
Teraz za to zapłacisz.
Odznaka i broń.
Jesteś zawieszony.
Przyłączysz się do poszukiwań?
Chcesz zrobić jej to, co zrobiłeś Harlowowi?
Nadal siedzi ci w głowie, prawda?
Jezu, Nick.
-Hej. -Dlaczego stoisz na górze?
Dlaczego nie zejdziesz?
Ja tylko...
Możemy porozmawiać?
-Jasne. -Chodź tu.
O rany.
Masz zimne dłonie.
Ludzie będą o mnie mówić różne rzeczy.
Nie obchodzi mnie to.
Obchodzi mnie tylko to, żebyś wiedział, że to nieprawda.
Musisz mi wierzyć, dobrze?
-Wierzę ci. -Dobrze.
Mamo, co się dzieje?
Skarbie, ciężko to wyjaśnić i nie mam dość czasu.
Więc jeśli usłyszysz coś i będziesz mieć wątpliwości,
zapytaj tatę.
Ufam mu. Ty też mu zaufaj, dobrze?
-Dobrze. -Kocham cię.
A ty mnie kochasz?
Tak? Dobrze. Chodź tu.
Cześć.
Idź na dół i usiądź z kolegami.
Dobrze.
Straciłaś rozum?
Przychodzić tutaj?
Narażać Flynna i resztę tych dzieciaków?
Mam prawo go widywać.
Mam dość próbowania sprawić, żeby ten koszmar dało się przeżyć.
Odejdź! Albo wezwę policję.
-Flynn to mój syn. -Nie zasługujesz na niego.
Krzywdzisz ich.
Krzywdzisz wszystkich wokół siebie i nie dbasz o to.
Tak. Z policją.
Mamo, proszę, nie rób tego!
Mamo, co się dzieje?
Policja prosi, aby nie zbliżać się do poszukiwanej.
Proszę dzwonić pod numer podany na dole ekranu.
Wyłącz to, cholera!
Wszystko źle zrozumiałeś.
Emily jest niewinna. Stawiam na to własne życie.
...wcześniej dziś rano.
Pomóż mi ją znaleźć.
Im szybciej ją znajdziemy, tym szybciej oczyścimy z zarzutów.
Ja...
Lubię Emily.
Chcę, żeby została sprawiedliwie potraktowana.
Przestań ściemniać. Wiem, o co ci chodzi.
Aresztowałem ludzi, gdy ty chodziłeś jeszcze w pieluchach.
Więc wiesz.
Im dłużej jej nie ma, tym sytuacja staje się gorsza.
Nasze szanse, by zapewnić jej bezpieczeństwo maleją.
Możesz pomóc swojej córce.
Nie było jej tu. Dzwoniłem kilka razy, nie odezwała się.
Macie rodzinę poza Bostonem? Starych przyjaciół?
Kto ją przyjmie? Obsmarowałeś ją w mediach.
Zrobiłeś z niej szaloną morderczynię.
Nikt nie pomoże mojej córeczce.
Rozumiem, co czujesz.
Chuja rozumiesz.
Halo.
-Tato. -Josie, jak leci?
Nie możesz rozmawiać, rozumiem.
Trzymam się.
KONKURS TAŃCA POLKA
Jesteś gotowa na konkurs polki?
Nie wiem, co robić. Ktoś mnie wrabia.
Chyba wymyśliłam, jak to załatwić,
ale to niebezpieczne.
I...
Może jeszcze pogorszyć sprawę.
Ale to chyba moja jedyna szansa.
Zrób to. Zawsze w ciebie wierzyłem.
Masz odpowiednią wiedzę i wiesz, jak z niej korzystać.
Dzięki.
Musiałam to usłyszeć. Musiałam...
usłyszeć twój głos.
Muszę kończyć. Trzymaj się.
Kto dzwonił?
Josie.
Wiesz,
jak na człowieka, którego córka jest poszukiwana,
zachowujesz się bardzo spokojnie.
Coś jeszcze, detektywie?
Nie dziś.
Dziękuję.
Dupek.
-Nick. -Jedną chwilkę.
Musimy porozmawiać.
Później, dobrze?
Idę pobiegać.
Dlaczego później? Dlaczego nie teraz?
Muszę
oczyścić umysł.
Mówiłeś, że mnie potrzebujesz, żeby przez to przejść.
Nie zachowujesz się tak.
Dlaczego się ode mnie odsuwasz?
Będziesz mnie teraz ignorować?
Muszę iść, Alice.
Nie ruszaj się.
Emily, może odłożysz nóż?
Sięgnij po to, a poderżnę ci gardło.
Ręce do góry.
-Jedź. -Dokąd?
Po prostu jedź.
Gdzie jesteś?
Z Radfordem.
Zabiorę go gdzieś, gdzie możemy pogadać.
Chwila, powiedziałaś, że masz Radforda?
Wszystko pod kontrolą.
Posłuchaj, Emily.
Posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Bo od tego, dosłownie, zależy twoje życie.
Uprowadziłaś agenta specjalnego, szefa Biura Terenowego w Bostonie.
Tak jak on uprowadził mnie.
Nie. Jest umoczony, bez dwóch zdań.
Czy myślę, że zabił Harlowa? Możliwe.
Ale domek?
To się nie trzyma kupy.
Pomyśl tylko.
Przyzna się, zobaczysz.
Jak tylko postąpię z nim tak, jak on ze mną.
Jak mam cię przekonać?
Czy...
Chcesz, żeby Flynn zobaczył w TV, jak SWAT cię zabija?
Tego właśnie chcesz?
Chcę, żeby to się skończyło.
Dość!
Emily...
Odpuść.
Wróć.
Proszę, Em, błagam cię, to nie jest właściwy sposób.
Nie.
Cholera.
Twoje połączenie zostało przekierowane na automatyczną pocztę głosową.
Po usłyszeniu sygnału, nagraj wiadomość.
-Gdzie jesteś? -Z Radfordem.
Zabiorę go gdzieś, gdzie możemy pogadać.
Powiedziałaś, że masz Radforda?
Wszystko pod kontrolą. Przyzna się.
Posłuchaj, Emily. Posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Bo od tego, dosłownie, zależy twoje życie.
Uprowadziłaś agenta specjalnego, szefa Biura Terenowego w Bostonie.
Tak jak on uprowadził mnie.
Nie. Jest umoczony, bez dwóch zdań.
Czy myślę, że zabił Harlowa? Możliwe.
Ale domek? To się nie trzyma kupy. Pomyśl tylko.
Przyzna się, zobaczysz.
Jak tylko postąpię z nim tak, jak on ze mną.
Jak mam cię przekonać?
Chcesz, żeby Flynn zobaczył w TV, jak SWAT cię zabija?
Tego właśnie chcesz?
Bo od tego, dosłownie, zależy twoje życie.
Uprowadziłaś agenta specjalnego, szefa Biura Terenowego w Bostonie.
Tak jak on uprowadził mnie.
Jak mam cię przekonać?
Chcesz, żeby Flynn zobaczył w TV...
Uprowadziłaś agenta specjalnego, szefa Biura Terenowego w Bostonie.
Tak jak on uprowadził mnie.
Jak mam cię przekonać?
...szefa Biura Terenowego w Bostonie.
Tak jak on uprowadził mnie.
Nie. Jest umoczony, bez dwóch zdań.
Czy myślę, że zabił Harlowa? Możliwe.
Ale domek?
Adam nie przyszedł na umówioną kolację z zastępcą dyrektora.
Nie zadzwonił, nie przysłał maila, nic.
To do niego niepodobne.
Próbowałem go znaleźć, bez skutku.
Wezwałem więc detektywa Gibbsa.
Ustaliliśmy, że był na polu golfowym,
ale nie znaleźliśmy tam jego samochodu.
Oto powód.
To Emily Byrne.
Pomajstrowała przy kilku latarniach.
Wyłapała ją kamera drogowa na I-93,
jak jechała gruchotem zaparkowanym obok samochodu Redforda.
Zanim ochrona się zorientowała, że latarnie nie świecą,
już jej tam nie było.
Radforda zabrała z sobą.
Nie mamy żadnych śladów, dokąd mogli się udać.
Musimy coś wymyślić i to szybko.
Sprawdzić wszystko, co przyjdzie wam do głowy.
Też byłem po jej stronie,
dopóki mi nie wycięła numeru.
Wygląda znajomo?
To tutaj mnie porwali.
W tę noc, gdy poszłam za śladem Harlowa,
w tę noc, gdy nie udzieliłeś mi wsparcia.
Ty dałeś im cynk, prawda?
Wystawiłeś mnie.
Przyznasz się do tego, co zrobiłeś.
Tylko tak możesz się stąd wydostać.
Jak ci się wydaje, co ci zrobiłem?
Dlaczego to zrobiłeś, Adam?
Dlaczego mnie zabrałeś? Muszę to wiedzieć.
Emily, nie było mnie tam.
Dlaczego pozwoliłeś mi pójść?
Wrabiasz mnie? To jakaś chora gra?
To ty jesteś chora. Masz urojenia.
Źle kombinujesz.
Teraz zagramy tak.
...Biura Terenowego w Bostonie.
Tak jak on uprowadził mnie.
Nie.
...Biura Terenowego w Bostonie.
Tak jak on uprowadził mnie.
Nie.
Jest umoczony...
Wyodrębnianie tła...
Sprawa Emily
Harlow Conrad Wielokrotne zabójstwo
Byrne, Emily uprowadzenie.pdf
FEDERALNE BIURO ŚLEDCZE
Podejrzany: Harlow, Conrad Włosy: Brązowe
Zaginiony
Ślady walki
jedno zabójstwo.
Stocznia Charlestown
-Tak. -Zanim się rozłączysz...
Co to za numer?
Dzwonię z jednorazówki. Podsłuchują mój telefon.
Dlaczego?
Nieważne. Słuchaj. Chyba wiem, gdzie jest Emily.
Mam ci wierzyć?
Zadzwoniła do mnie. Powiedziała, że ma Radforda.
Dlaczego nie powiesz tego swoim ludziom?
Moja sytuacja zawodowa jest...
Tak, wiem.
Potrzebuję twojej pomocy, Gibbs.
Jestem jedynym śladem, jaki masz.
Tak.
Możemy przestać w każdej chwili. Odpowiedz tylko na pytania.
Co zrobiłeś?
Nic.
Coś mi zrobiłeś. Wiem to.
To mnie zmieniło!
Jesteś nienormalna. Sama się porwałaś.
Byliście z Harlowem partnerami. Przyznaj się!
Nie. Ty byłaś moją partnerką.
Dobra.
Stworzyłeś na moją niekorzyść fałszywego świadka.
Kazałem Reginie kłamać.
Zmusiłem ją, żeby poszła na policję
i powiedziała, że byłaś z Semerowem.
Nie wiedziałem, co pamiętasz, a czego nie.
Ty draniu.
Przez cały czas, gdy pracowałam nad sprawą Semerowa,
wyprzedzał mnie o krok, przez ciebie!
Wciągnął mnie w to.
Regina prała kasę.
Dlaczego go zabiłeś?
Dlatego, że chciał cię wyrolować?
Nie zabiłem Semerowa.
Zabiłeś go i umieściłeś na nim moje DNA!
Nie. Przysięgam.
Więc kto?
Kto podrzucił moje DNA?
Nie wiem!
Laboratorium znalazło twoje DNA na jego ciele.
Byłem pewien, że to ty.
Myślałem, że pomagam zamknąć zabójcę.
To ty jesteś zabójcą.
Widziałam dziennik!
Widziałam w nim oko pełne krwi!
Mam wizje!
Chcę wiedzieć dlaczego.
Dlaczego moje wizje są w twoim dzienniku?
Chcesz wiedzieć, dlaczego narysowałem krwawiące oko?
Jak myślisz, co zrobiłem po twoim zniknięciu?
Szukałem cię.
Gówno prawda.
Byłam problemem, a ty cieszyłeś się, że zniknęłam.
Nie. To nie tak.
Wiedziałem, że Harlow był zamieszany, ale kontynuowałem twoją sprawę.
Krwawiące oko to jedyny ślad, którego nie mogłem zrozumieć.
Prześladowało mnie. Wciąż prześladuje. Dlatego znalazło się w moim dzienniku.
Nie rozumiem.
Zanim go zatrzymaliśmy,
śledziłem go.
Wykonał telefon.
Nie wiem, z kim rozmawiał,
ale powiedział coś, co utkwiło mi w głowie.
Powiedział: „Spotkamy się przy krwawiącym oku”.
To nie osoba, Emily, to miejsce.
Miejsce.
Co o nim wiesz?
Nie wiem.
Ciągle je widzę, odkąd wróciłam.
Jeśli widzisz krwawiące oko, to znaczy, że tam byłaś.
Może ten, kto cię porwał, zabrał cię tam.
A może twój umysł przekształcił to w wizję.
Zastanów się.
To nie byłeś ty.
I nie ja.
Więc jest ktoś jeszcze.
Wiedzą, gdzie jest krwawiące oko.
Dobra.
Adam!
Tutaj!
Poddaj się.
Nie mogę.
Tutaj!
Szybciej!
Tu jestem!
Nie.
-Jesteś cały? -Tak, a ty?
Nick! Czekaj. Nick!
Emily!
Padły strzały.
Trafiono agenta.
Tak.
Przetłumaczone przez: Liliana Reguła